تبلیغات
از دیوار این مصراع - تقدیم به تو که بعد از تو هرگز اینقدر عاشق نخواهم بود

تقدیم به تو که بعد از تو هرگز اینقدر عاشق نخواهم بود

شنبه 13 اردیبهشت 1393 03:46 ب.ظ

نویسنده : مونا گلناز
آن گونه ی نادری
که روی پیراهن تمامی تیم های ملی پدیدار شوی
وتمامی
خیابانهای دنیا
به نامت باشند
-
تمامی انسانها
نامت را بر فرزندانشان بگذارند
آنی ,
که
نامت می آید ,
شاعرمیشوم
و آزادی از زندان فکرم با یک پارچه ی سفید بلند فرار میکند
چون تعقیب و گریز
 سکوتی سر سام آور ...
و تریبونی مست ...
آنی ,
که تمام شب را
در اسکله ات دست تکان میدهم
و صبحگاه ,
یا...
نمیدانم کجای روز و کجای دنیا
جنازه ی گرسنه ی فکرم را پیدا خواهی نمود
,
که تمام چراغ قرمز های شهر را
 متوسط های رو به زیبا را
 دست های جا مانده در دستت را
به فرادست سبز بودن ,
جائی که صدای بی تفاوتی درد نخواهد داشت
خواهی رساند



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 13 اردیبهشت 1393 11:35 ب.ظ